یئنی یازې‌لار / Yeni Yazılar
آنا صفحه Ana Səhifə / ادبیات / شعرلر / آزاد شعرلر / آیری‌لیق / رامیز رؤوشن

آیری‌لیق / رامیز رؤوشن

آیریلیق – رامیز رؤوشن

آیری‌لیق / رامیز رؤوشن

یئنه بو شهرده اۆز-اۆزه گلدیک،
نئیله‌یک، آیری’جا شَهَریمیز یۏخ،
بلكه ده، بیز خۏشبخت اۏلا بیلردیک،
بلكه ده خۏشبختیک،
خبریمیز یۏخ،
آرادان نه قدر ایل كئچیب گؤرن
تانییا بیلمه‌دیم، منی باغیشلا،
من إله بیلیردیم، سن‌سیز اؤله‌رم،
من سن‌سیز اؤلمه‌دیم، منی باغیشلا!

«اؤلمه‌دیم» دئییرم، نه بیلیم آخی،
بلکه ده من سن‌سیز اؤلمۆشم إله،
قبیرسیز- كفن‌سیز
اؤلمۆشم إله،
بلكه ده بیز اۏندا آیریلماسایدیق،
نه من ایندی‌كی’یدیم،
نه سن ایندی‌كی،
آیریلدیق، شئیطانی گۆلدۆردۆک اۏندا
بو ایلین،
بو آیین،
بو گۆنۆن‌ده‌كی،
إله بو كۆچه‌نین بو تینین‌ده‌كی،
منی ده، سنی ده اؤلدۆردۆک اۏندا،

… ساغیمیز-سۏلوموز آدام’لا دۏلو،
قۏل-قۏلا كیشی‌لر قادین‌لار كئچیر،
اؤزۆن‌دن خبر‌سیز عؤمرۆن‌ده مین یۏل،
اؤزۆنۆ اؤلدۆرن آدام‌لار كئچیر،
كئچیر اؤز قانی‌نـا باتان آدام‌لار،
بیر ده كی، قان هانی؟
قان آخی یۏخدور…
هامی گۆناهکاردی دۆنیادا،
آمما
دۆنیادا هئچ كسین گۆناهی یۏخدور:

بیزسیز یازیلمیش‌دیر بو طالئع، بو باخت،
ساپانددان آتیلان بیر جۆت داشیق بیز،
بلكه بو دۆنیادا اۏن-اۏن‌بئش ایل یۏخ،
مین ایل بوندان قاباق آیریلمیشیق بیز،

حالال یۏلوموزو دَگیشیب، نه’سه
چاشمیشیق بیر اؤزگه یۏل‌دان گئتمیشیک،
بلكه مین ایل قاباق سهو دۆشۆب نه’سه،
مین ایل‌لیک بیر سهوه قوربان گئتمیشیک،

دَگیشیب یئری‌نی بلكه قیش، باهار،
قاریشیب دۆنیانین شَهَری كندی،
بلكه اؤز بطنین‌ده اؤگئی آنالار،
اؤگئی بالالاری گزدیریر ایندی،

عؤمرۆم باش‌دان-باشا یالاندی،

طالئعیم باشقا’یمیش دۏغرودان إله،
اۏ یۏل‌دان اؤتن قیز آنام‌دی بلكه،
بلكه ده اۏغلومدور بو اوغلان بلكه،
بو یالان عؤمرۆم‌ده گؤرن سن نه‌سن؟
بلكه هئچ سئوگیلیم دَگیل‌سن منیم،
آنام‌سان، باجیم‌سان، ننه‌م‌سن، نه‌سن؟
بیرجه آللاه بیلیر نه‌ییم‌سن منیم،

بیزی كیم آددادار بو آیری‌لیق‌دان،
چاتماز دادیمیزا نه یۏل نه كؤرپۆ،
اؤلۆسن، دیری‌سن، هرنه‌سن دایان!
دایان هئچ اۏلماسا ألین‌دن اؤپۆم،

دئییرسن: «اؤلۆیم ، اؤلۆنۆ اؤپمه…»
ألیمین ایچین‌ده سویویور ألین،
دئییرسن: «سن آللاه ألیمی اؤپمه
ألیم‌دن دئییرسن قان اییی گلیر…»

Ayrılıq-Ramiz Rövşən

 

Yenə bu şəhərdə üz-üzə gəldik,

Neyləyək, ayrıca şəhərimiz yox.

Bəlkə də, biz xoşbəxt ola bilərdik

… Bəlkə də, xoşbəxtik,

Xəbərimiz yox.

Aradan nə qədər il keçib görən,-

Tanıya bilmədim,

məni bağışla

Mən elə bilirdim, sənsiz ölərəm,

Mən sənsiz ölmədim,

məni bağışla.!

 

“Ölmədim” deyirəm,

Nə bilim axı,

Bəlkə də, mən sənsiz ölmüşəm elə,

Qəbirsiz-kəfənsiz

ölmüşəm elə.

 

Bəlkə də, biz onda ayrılmasaydıq,

Nə mən indikiydim,

nə sən indiki,

Ayrıldıq, şeytanı güldürdük onda,

Bu ilin,

bu ayın,

bu günündəki,

Elə bu küçənin bu tinindəki

Məni də, səni də öldürdük onda.

 

…..Sağımız-solumuz adamla dolu,

Qol-qola kişilər, qadınlar keçir.

Özündən xəbərsiz

ömründə min yol

Özünü öldürən adamlar keçir.

 

Keçir öz qanına batan adamlar,

Bir də ki, qan hanı?

Qan axı yoxdu…….

Hamı günahkardı dünyada,

amma

Dünyada heç kəsin günahı yoxdu.

 

Bizsiz yazılmışdı bu tale, bu baxt,

Sapanddan atılan bir cüt daşıq biz.

Bəlkə bu dünyada

On-on beş il yox,

Min il bundan qabaq ayrılmışıq biz.

 

Halal yolumuz dəyişib,

nəsə

Çaşmışıq, biz özgə yoldan getmişik.

Bəlkə min il qabaq səhv düşüb nəsə,

Minillik bir səhvə

qurban getmişik.

 

Dəyişib yerini bəlkə qış – bahar,

Qarışıb dünyanın şəhəri, kəndi.

Bəlkə öz bətnində

ögey analar

Ögey balaları gəzdirir indi.

 

Ömrüm başdan- başa yalandı bəlkə,

Taleyim başqaymış doğrudan elə.

O yoldan ötən qız

anamdı bəlkə,

Bəlkə də, oğlumdu bu oğlan elə.

 

Bu yalan ömrümdə

görən sən nəsən?

Bəlkə heç sevgilim deyilsən mənim?

Anamsan,

bacımsan,

nənəmsən,

nəsən?

Bircə allah bilir, nəyimsən mənim.

 

Bizi kim addadar bu ayrılıqdan,

Çatmaz dadımıza

nə yol, nə körpü.

Ölüsən,

dirisən,

hər nəsən,

dayan!

Dayan, heç olmasa, əlindən öpüm……

 

Deyirsən: “Ölüyəm, ölünü öpmə…….”

Əlimin içində

soyuyar əlin.

Deyirsən: “Sən ALLAH, əlimi öpmə,

Əlimdən, deyəsən, qan iyi gəlir……” Daha çox…

 

…..Sağımız-solumuz adamla dolu,

Qol-qola kişilər, qadınlar keçir.

Özündən xəbərsiz

ömründə min yol

Özünü öldürən adamlar keçir.

 

Keçir öz qanına batan adamlar,

Bir də ki, qan hanı?

Qan axı yoxdu…….

Hamı günahkardı dünyada,

amma

Dünyada heç kəsin günahı yoxdu.

 

Bizsiz yazılmışdı bu tale, bu bəxt,

Sapanddan atılan bir cüt daşıq biz.

Bəlkə bu dünyada

On-on beş il yox,

Min il bundan qabaq ayrılmışıq biz.

 

Halal yolumuz dəyişib,

nəsə

Çaşmışıq, biz özgə yoldan getmişik.

Bəlkə min il qabaq səhv düşüb nəsə,

Minillik bir səhvə

qurban getmişik.

 

Dəyişib yerini bəlkə qış – bahar,

Qarışıb dünyanın şəhəri, kəndi.

Bəlkə öz bətnində

ögey analar

Ögey balaları gəzdirir indi.

 

Ömrüm başdan- başa yalandı bəlkə,

Taleyim başqaymış doğrudan elə.

O yoldan ötən qız

anamdı bəlkə,

Bəlkə də, oğlumdu bu oğlan elə.

 

Bu yalan ömrümdə

görən sən nəsən?

Bəlkə heç sevgilim deyilsən mənim?

Anamsan,

bacımsan,

nənəmsən,

nəsən?

Bircə allah bilir, nəyimsən mənim.

 

Bizi kim addadar bu ayrılıqdan,

Çatmaz dadımıza

nə yol, nə körpü.

Ölüsən,

dirisən,

hər nəsən,

dayan!

Dayan, heç olmasa, əlindən öpüm……

 

Deyirsən: “Ölüyəm, ölünü öpmə…….”

Əlimin içində

soyuyar əlin.

Deyirsən: “Sən ALLAH, əlimi öpmə,

Əlimdən, deyəsən, qan iyi gəlir…”

یازار / Yazar : سئودا عالمی

بو یازېنې دا اۏخویون /Bu Yazını da Oxuyun

sevinc elsevər-yeniqapi

قارېشقا قادېن / سئوینج إل‌سئور

قارېشقا قادېن / سئوینج إل‌سئور بۆتۆن قېشې مطبخ‌ده‌کی ایشکافېن آلت گؤزۆن‌ده گؤزله‌دی إوین خانېمې‌نېن باهاردا …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *