یئنی یازې‌لار / Yeni Yazılar
آنا صفحه Ana Səhifə / ادبیات / ماوی ایتین گؤز‌لری / قابرییئل قارسییا مارکئز

ماوی ایتین گؤز‌لری / قابرییئل قارسییا مارکئز

ماوی ایتین گؤزلری

ماوی ایتین گؤز‌لری / قابرییئل قارسییا مارکئز

اۏ، دیقَّت’له‌ منه‌ باخېردې، من‌سه، بو قېزې اؤنجه‌لر هار‌دا گؤردۆڲۆمۆ یادېما سالا بیلمیردیم.  اۏنون نم و مأیوس باخېش‌لارې کئرۏ‌سین لامپاسې‌نېن تیترک ایشېغېن‌دا پارېلدادې و من خاطېرلادېم ‌کی، بو اۏتاق و بو لامپا هر گئجه‌ یوخوما گیریر، هر گئجه‌ بور‌دا ایضطیراب‌لې گؤز‌لری اۏلان بو قېز’لا گؤرۆشۆرم.

هه‌-هه‌، من هر گئجه‌ یوخو ایله گئرچک‌لیڲین غئیری-مۆعيَّن سرحَدّی‌نی آشاراق محض اۏنو گؤرۆرم.  ماسایا سؤیکه‌نیب آغېرلېغېمې اۏنون آرخا آیاق‌لارې اۆستۆن‌ده‌ تارازلاشدېراراق سیقار آختارېب یاندېردېم، آجې تۆستۆ حالقا‌لارې هاوایا قالخدې.  بیز سوسموشدوق.  من ماسا‌دا یېرغالانېر، اۏ ایسه‌ آغ-‌آپپاق اوزون بارماق‌لارې‌نې لامپا‌نېن شۆشه‌سین‌ده قېزدېرېردې.  اۏنون گؤز قاپاق‌لارېن‌دا کؤلگه‌‌لر تیتره‌ییردی.  منه‌ إله‌ گلدی ‌کی، نه‌’سه‌ دئمه‌لی‌یم، اۏدور ‌کی، فیکیرلشمز‌‌دن دیللَندیم: “ماوی ایتین گؤز‌لری.”   اۏ ‌دا اۆزگۆن-اۆزگۆن جاواب وئردی: “هه‌.  آرتېق بیز بونو هئچ واخت اونوتمارېق.”   اۏ، لامپا‌نېن دایره‌وی ایشېغېن‌دان قېراغا چکیلدی و تکرار إتدی: “ماوی ایتین گؤز‌لری.  من بونو هر یئر‌ده یازمېشدېم.”

اۏ چئوریلدی و توالئت ماساسې‌نا یاخېنلاشدې.  آی ایشېغې دۆشمۆش گۆزگۆده اۏنون اۆزۆ -اۆزۆنۆن عکسی، لامپا‌نېن ایتیرک ایشېغېن‌دا یۏخ اۏلماغا حاضېرلاشان اۏپتیک اۏبرازې، اۏخشارې گؤرۆندۆ.  سۏیوق کۆل بۏیاق‌لې  اۆزگۆن گؤز‌لری کدر’له منه‌ باخدې و یئره‌ دیکیلدی، صدف‌دن دۆزَلدیلمیش پودرا قوطوسونو آچدې، پودرا یاستېغې‌نې آلنې‌نا، بورنونا تۏخاندېردې.

“من قۏرخورام ‌کی، – دئدی، – بو اۏتاق باشقا بیری‌نین یوخوسونا گیرر و بور‌دا هر شئیی قارېشدېرار‌لار.”   پودرا قابې‌نې شاققېلداداراق باغلادې و آیاغا قالخېب لامپایا یاخېنلاشدې.  “سنه‌ سۏیوق اۏلمور؟” – سۏروشدو.  “هر‌دن اۏلور …” – جاواب وئردیم.  اۆشۆین أل‌لری‌نین آچېق لامپا‌نېن اۆستۆنه توتدو، بارماق‌لارې‌نېن کؤلگه‌‌سی اۆزۆ‌نه دۆشدۆ.

“یقین ‌کی، سۏیوقلایاجام، – شیکایت‌لندی، – عمل‌لی-باش‌لې بوز شهر‌ده یاشایېر‌سان” – دئدی.

قېزېن دری‌سی کئرۏ‌سین آلۏوون‌دا پارلاق، قېرمېزې-میس بۏیاق‌دا گؤرۆنۆردۆ.

“سَنین درین گۆمۆش‌دن دیر، – دئدیم – هر‌دن منه‌ إله‌ گلیر ‌کی، سن أصیل یاشام‌دا هان‌سې بیر موزه‌نین‌سه کۆنجۆن‌ده‌ هئیکَل اۏلمالې‌سان.”   “عکسی‌نه، – دئدی – هر‌دن سۏل بؤیرۆم اۆست‌ده یاتان‌دا یا ‌دا اۆره‌ڲیمین دؤڲۆنتۆسۆنۆ إشیدن‌ده منه‌ إله‌ گلیر ‌کی، مئتالدانام.”   – “من سَنین اۆره‌ڲی‌نین نئجه‌ دؤڲۆندۆیۆنۆ هر زامان‌ إشیتمک ایسته‌ییرم.”   – “أڲر بیز آیېق‌لېق‌دا گؤرۆشسک، قولاغې‌نې سینه‌مین اۆستۆنه قۏیوب إشیده بیلر‌سن.”   – “أڲر بیز آیېق‌لېق‌دا گؤرۆشسک…” اۏ، ألی‌نی لامپا‌نېن شۆشه‌سی‌نه‌ تۏخاندېرېب دیللَندی: “ماوی ایتین گؤز‌لری.  من هر یئر‌ده بو سؤز‌لری تئکرارلایېرام.”

ماوی ایتین گؤز‌لری.  بو ایفاده‌نین کؤمه‌ڲی ایله اۏ مَنی رئال یاشام‌دا آختارېردې، بو سؤز‌لر بیر-بیریمیزی آیېق‌لېق‌دا تانېماق اۆچۆن پارۏل ایدی.  اۏ کۆچه‌به‌-کۆچه‌ گزیب اؤزۆن‌دن آسېلې اۏلمایاراق تئکرارلایېردې: “ماوی ایتین گؤز‌لری.”   رئستۏرانلار‌دا ‌دا سیفاریش وئردیک‌دن سۏنرا گنج آفیس چالېشان‌لارې‌نا پېچېلدایېردې: “ماوی ایتین گؤز‌لری.”   یان یؤوره‌ده‌‌کې اینسان‌لار تَعَجّۆب’له چیڲین‌لری‌نی چکیردی، آفیس چالېشان‌لارې‌’‌سا لاقئید’جه باشلارې‌نې ترپه‌دیردی‌لر.  بیر دفعه‌ داواخانادا اۏلان‌دا یوخو‌لاردان تانېدېغې قۏخونو دویدو و داواخاناچې‌یا دئدی: “یوخودا گؤردۆڲۆم بیر گنج وار.  اۏ همیشه‌ دئییر: “ماوی ایتین گؤز‌لری.”   بلکه‌ ‌سیز اۏنو تانېیېر‌سېز؟” داواخاناچې جاوابېن‌دا ایستئهزا’یلا گۆلۆب پیشخوانېن اۏ بیری طرفی‌نه کئچدی.  اۏ ایسه‌ داواخانانېن تزه‌جه وورولموش کاشې دؤشه‌مه‌سی‌نه باخېردې و تانېش قۏخو اۏ‌نا عذاب وئریردی.  دؤزمه‌ییب دیزی اۆسته‌ یئره‌ چؤکدۆ و آغ پلیته‌‌لرین اۆستۆن‌ده‌ پۏما‌دا ایله یازدې: “ماوی ایتین گؤز‌لری.”   داواخاناچې اۏ‌نا تپیندی: “سئنیۏریتا، ‌سیز دؤشه‌مه‌‌نی کۏرلادېنېز.  أسکی‌نی گؤتۆرۆن و دؤشه‌مه‌‌نی تئز سیلین!.”   بۆتۆن آخشامې اۏ، دیز‌لری اۆست‌ده ایمکله‌یه‌رک سؤزجۆک‌لری سیلیردی و گؤز یاشې آخېدا-آخېدا دئییردی: “ماوی ایتین گؤز‌لری.  ماوی ایتین گؤز‌لری.”   قاپې‌دا ایسه‌، دَ‌لی‌یه باخماغا یېغېشان آوارا‌لار قه‌-قهه‌ چکیب گۆلۆردۆ‌لر.

اۏ سوسدو، من‌سه ماسا‌دا اۏتوروب یېرغالانېردېم.  “هر سحر، – من دئدیم، – سَنی تاپماق اۆچۆن دئیه‌‌جه‌ڲیم ایفاده‌نی خاطېرلاماغا چالېشېرام.  یوخودا منه‌ إله‌ گلیر ‌کی، اۏنو یاخشې أزبرله‌میشم، آمّا آیېلدېق‌دان سۏنرا بیر’جه‌ سؤز ‌ده یادېما دۆشمۆر.”   – “سن ‌کی، بو سؤز‌لری اؤزۆن اویدورمو‌سان.”   – “هه‌.  بو سؤز‌لر اۏ‌نا گؤره‌ آغلېما گلدی ‌کی، سَنین کۆل بۏیاق‌لې  گؤزلرین وار.  لاکین گۆندۆز سَنین اۆزۆنۆ ‌ده خاطېرلایا بیلمیرَم.”   اۏ، اومودسېز بارماق‌لارې‌نې سېخدې: “آه‌، أڲر شهریمیزین آدې‌نې بیلسَیدیک.!”

دۏداق‌لارې‌نېن یانېن‌دا اۆزگۆن قېرېش‌لار عمله‌ گلدی.  “من سنه‌ ألیمی وورماق ایسته‌ییرم”، – دئدیم.  اۏ، گؤزلری‌نی قالدېردې، آلۏوون دیل‌لری ببک‌لرین‌ده اۏینادې.  “سن بونو هئچ واخت دئمیردین”، دیللَندی.  “ایندی ایسه‌ دئییرَم.”   اۏ گؤزلری‌نی آشاغې سالدې و سیقار ایسته‌دی.  “نییه‌ من یاشادېغېم شهرین آدې‌نې هئچ جۆره‌ خاطېرلایا بیلمیرَم؟”، – دئدیم.  اۏ مأیوس-مأیوس گۆلۆمسه‌دی: “بو اۏتاق مَنیم نئجه‌ یوخوما گیریر‌سه، سَنین ‌ده إله‌جه یوخونا گیریر.”   من قالخېب لامپایا طرف گئتدیم، اۏ ایسه‌ آرامېزدا‌کې گؤرۆنمز خطّی کئچه‌جه‌ڲیم‌دن إحتیاط‌لانېب قۏرخا-قۏرخا گئری‌یه‌ چکیلدی.  اۏ‌نا طرف اوزاتدېغېم سیقارې آلېب، لامپا‌نېن آلۏوون‌دا یاندېردې.  “یقین ‌کی، دۆنیا‌نېن هانسې شهرین‌ده‌‌سه بۆتۆن دووار‌لارا “ماوی ایتین گؤز‌لری یازېلېب”، – من دئدیم.  – أڲر من بو سؤز‌لری خاطېرلاسام، سَنی آختارماق اۆچۆن گۆنۆ صاباح دۆنیا گزمه‌ڲی‌نه چېخارام.”   اۏنون اۆزۆ سیقارېن قېرمېزېمتېل کؤزۆ ایله  ایشېق‌لاندې، درین بیر قوللاق ووروب سیقارې نازیک بارماق‌لارېن‌دا فېرلاداراق دئدی: “آللاه‌ا شۆکۆر، دئیه‌سن، قېزېنماغا باشلایېرام”، – و یازان پئرۏنون آردېنجا تکرارلایېرمېش کیمی سؤز‌لری اوزا‌دا-اوزا‌دا دئدی: “من … قېزېنماغا… – بارماق‌لارې‌نې إله‌ ترپَتدی، سان‌کی بۏرو شکلین‌ده یومرولانمېش گؤرۆنمز کاغېذ وَرَقی‌نی جېردې، – باشلایېرام…” – کاغېذ قورتاردې و بۆزۆشه‌رک کۆله دؤنۆب دؤشه‌مه‌ڲه‌ دۆشدۆ.  “لاپ یاخشې اۏلدو، – دئدیم – سن اۆشۆین‌ده من همیشه‌ قۏرخورام.”

بئله‌جه بیز نئچه‌ ایل‌لردیر ‌کی، گؤرۆشۆرۆک.  هر‌دن إله‌ اۏلور ‌کی، یوخو‌لارېن لابیرینتین‌ده بیر-بیریمیزی تانېدېغېمېز واخت، بایېر‌دا کیم‌سه قاشېغې ألین‌دن سالېر دؤشه‌مه‌ڲه‌ و بیز آیېلېرېق.  آز ‌دا اۏلسا بیز آجې حقیقت’له بارېشمېشېق – بیزیم دۏستلوغوموز چۏخ عادی أشیا‌لاردان آسېلې‌دېر.  صۆبح چاغې عادی بیر قاشېق ‌دا بیزیم قېسا گؤرۆشۆمۆزه سۏن قۏیا بیلر.

اۏ، لامپا‌نېن آرخاسېن‌دا دوروب منه‌ باخېر.  إله‌ باخېر ‌کی، لاپ بیرینجی گئجه‌ده‌‌کی کیمی.  اۏ واخت من یوخودایکن اؤزۆمۆ لامپا و گۆزگۆ اۏلان غریبه‌ اۏتاق‌دا گؤردۆم، قارشېمدا‌سا کۆل بۏیاق‌لې گؤز‌لری اۏلان قېز دایانمېشدې.  من سۏروشدوم: “‌سیز کیم‌سینیز؟” اۏ ایسه‌ “خاطېرلایا بیلمیرَم” دئدی، – “آمّا، دئیه‌سن، بیز آرتېق گؤرۆشمۆشۆک.”   -“اۏلا بیلر.  ‌سیز بو اۏتاق‌دا مَنیم یوخوما گیره‌ بیلیر‌سینیز.”   – “دۆزدۆر!” – دئدیم.  – “من سیزی یوخودا گؤرمۆشم.”   – “چۏخ غریبه ‌دیر، – دئییب گۆلۆمسۆندۆ – دئمه‌لی، بیز یوخولار‌دا گؤرۆشۆرۆۆک؟”

سیقارېن کؤزه‌رن اۏدونا باخا-باخا بیر قوللاب ‌دا ووردو.  یئنه ‌ده منه‌ إله‌ گلدی ‌کی، اۏ پاخېردان‌دېر، آمّا سۏیوق و برک یۏخ، ایستی و یومشاق پاخېردان.  “سنه‌ تۏخانماق ایسته‌ییرم”، – تکرار دئدیم.  “هر شئیی محو إدر‌سن، – قۏرخو’یلا دیللَندی، – منه‌ تۏخان‌سان یوخودان آیېلارېق و بیر داها گؤرۆشمه‌ریک.”   – “یۏخ، – دئدیم، – باشېمېزې بالېشا قۏیان کیمی، یئنه ‌ده گؤرۆشجییک.”   من ألیمی اوزاتدېم، آمّا اۏ ترپنمه‌دی.  “سن هر شئیی محو إده‌جک‌سن… – اۏ پېچېلدادې.  – أڲر خطّی کئچیب گل‌سن، بیز دۆنیا‌نېن آیرې-آیرې طرف‌لری‌نه آتېلمېش حال‌دا آیېلاجاغېق.”   – “اۏلسون”، – من تأکید إتدیم، آمّا اۏ یالنېز کیرپیک‌لری‌نی إندیردی: “بو گؤرۆش‌لر – بیزیم سۏنونجو شانسېمېز‌دېر.  سن ‌کی، سحر آچېلان‌دا هئچ نه‌یی خاطېرلامېر‌سان.”  من داها هئچ ‌نه دئمه‌دیم.  اۏ ایسه‌ ألی‌نی لامپایا قۏیوب شیکایت‌لندی: “بیز گؤرۆشدۆک‌دن سۏنرا من هئچ واخت یاتا بیلمیرَم.  گئجه‌نین یارې‌سېن‌دا آیېلېرام و داها گؤزلریمی یوما بیلمیرَم – بالېش اۆزۆمۆ یاندېرېر و من هئی دئییرَم: “ماوی ایتین گؤز‌لری.  ماوی ایتین گؤز‌لری.”

“تئزلیک’له‌ سحر آچېلاجاق، – دئدیم، – سۏنونجو دفعه‌ من ساعات 2-‌ده آیېلمېشدېم، ایندی همین واخت‌دان چۏخ کئچیب.”   قاپې‌یا یاخېنلاشېب دستک‌دن یاپېشدېم.  “إحتییاط‌لې اۏل، – خبردار‌لېق إتدی، – قاپې‌نېن آرخاسېن‌دا آغېر یوخو‌لار یاشایېر.”

– “هار‌دان بیلیر‌سن؟.”

– “بو یاخېن‌لار‌دا من اۏرا گیر‌میشدیم، چۏخ چتین‌لیک’له گئری قایېتدېم.  آیېلان‌دا گؤردۆم ‌کی، اۆره‌ڲیم طرف‌ده‌، سۏل بؤیرۆ اۆست‌ده یاتمېشام.”   بونون’لا بئله‌ من قاپې‌نې آچدېم.  یۆنگۆل مئه‌ چؤل‌دن وئریم‌لی و شوملانمېش تۏرپاغېن اییی‌نی گتیردی.  من باشېمې اۏ‌نا طرف چئویریب دئدیم: “بور‌دا دهلیز یۏخدور.  من تۏرپاق ساحه‌لری‌نین اییی‌نی حیسّ إدیر‌م.”   – “اۏر‌دا، قاپې‌نېن آرخاسېن‌دا، – دئدی، – یوخوسون‌دا تار’لا گؤرن قادېن یاتېر.  اۏ همیشه‌ کند‌ده یاشاماغې آرزېلایېب، آمّا هئچ واخت شهر‌دن إشیڲه چېخا بیلمه‌ییب.”   قاپې‌نېن آرخاسېن‌دا هاوا ایشېق‌لاشېردې و هر یئر‌ده اینسان‌لار یوخودان اۏیانېردېلار.  “مَنی، یقین ‌کی، ناهارا گؤزله‌ییرلر” – دئدیم.

تارلا‌لاردان أ‌سن کۆلک ضعیفله‌دی، سۏنرا ایسه‌ تامام دایاندې.  اۏنون یئری‌نه یاتاق‌دا ایندی’جه‌ اۏ بیری بؤیرۆ اۆسته‌ چئوریل‌میش آدامېن نَفَسی إشیدیلیردی.  کۆلک دایاندې و اۏنون’لا بیرلیک‌ده‌ قۏرخو‌لار ‌دا اؤلدۆ.

“صاباح بیز حؤکمن بیر-بیریمیزی تانېیاجایېق، – دئدیم – من دووار‌لارا “ماوی ایتین گؤز‌لری” سؤزجۆڲۆنۆ یازان قادېنې آختاراجاغام. ” اۏ، اۆزگۆن-اۆزگۆن گۆلۆمسۆندۆ و ألی‌نی لامپا‌نېن سۏیوماق‌دا اۏلان شۆشه‌سی‌نه‌ قۏیدو: “سن گۆندۆز‌لر هئچ نه‌یی خاطېرلامېر‌سان.”   اۏنون کدر‌لی شَبَحی صۆبح ایشېغېن‌دا آرتېق یۏخ اۏلماغا باشلایېردې.  “سن غریبه‌ آدام‌سان، – دئدی – یوخولارې‌نې هئچ واخت خاطېرلامېر‌سان.”

Yazını bu əlifbada oxuyun: TÜRKCƏ, English

یازار / Yazar : آیهان میانالیAyhan Miyanalı

بو یازېنې دا اۏخویون /Bu Yazını da Oxuyun

IMG_20190901_052539_472

وداع مارشې / فرشته صیامی

وداع مارشې / فرشته صیامی هاوا آلاجا قاران‌لېق سس‌سیز قال وداع مارشې چالېنېر قولاق‌لارېمدا من …


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/yeniqapi/public_html/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 399

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *